Rechtsbuiten

Elk seizoen is er wel een positie waar controverse over bestaat in een elftal. Bij Ajax was dat een lange periode de linksback positie. Zelfs aan het begin van dit seizoen leek dat de probleemplek van het het jaar te worden. Nu zijn we twee wedstrijden voor het einde en blijkt dat niet linksback maar rechtsbuiten toch voor de meeste hoofdbrekens heeft gezorgd. Ajax heeft zat spelers die op die positie uit de voeten kunnen en er hebben zat spelers een kans gehad op rechtsbuiten maar niemand heeft echt weten te overtuigen.

Jody Lokuki is de wisselvalligheid zelve, soms heel goed, maar nog veel vaker onzichtbaar. Derk Boerrigter moet zich, sinds de opkomst van Viktor Fischer, richten op rechtsbuiten maar is het hele seizoen nog geen schim van de vleugelflitser die voor Oranje werd geselecteerd. De Barca huurling Cuenca speelde pas 5 wedstrijden en kwam daarin pas tot één assist. Niet geweldig voor iemand die al 16 wedstrijden in de hoofdmacht van de Catalanen afwerkte. Tobias Sana startte prima maar zakte heel diep weg naar een paar wedstrijden. Lasse Schöne bleek uiteindelijk de go-to man te zijn voor Frank de Boer op een gloednieuwe positie, die van controlerende rechtsbuiten.

Ook Ryan Babel mocht het nog even proberen maar met het oog op volgend seizoen moet er wel iets gaan gebeuren. Lukoki lijkt gewoon het niveau niet te hebben. Boerrigter heeft het niveau wel getuige zijn uitverkiezing voor Oranje maar het wil gewoon niet met Derk. Bovendien loopt zijn contract volgend jaar af en heeft hij geen aanbieding van Ajax op zak. De kans dat Boerrigter volgend jaar nog veel zal spelen lijkt minimaal. Cuenca zal normaliter terug reizen naar Barcelona en Schöne doet het overal prima, maar Ajax zal toch liever een echte rechtsbuiten willen dan de multifunctionele Deen. Ryan Babel weet niemand van wat er mee gaat gebeuren. Het lijkt risicovol om te gokken om een langer verblijf van Ryan.

Ook in de eigen opleiding is het niet echt dringen. Lesley de Sa klopt niet nadrukkelijk aan de deur, en  Boban Lazic is verder dan misschien wel de enige speler uit de eigen achtertuin maar dan moet Lazic zich wel stormachtig gaan ontwikkelen om volgend seizoen al door te breken. Intern zal de staf vast hameren op de concurrentiestrijd tussen Sana, Lukoki en de Sa en misschien ook wel hopen dat één van deze heren plotseling het licht ziet en zijn kans grijpt. Van hoop wordt je alleen geen kampioen, dat wordt je met spelers die wel presteren. En juist dat is wat alle heren dit seizoen hebben nagelaten.

Kopen dus maar?

Winnaars

Harde bonzende klappen in de Ajax bus bij het wegrijden bij het PSV stadion. Geen PSV fans buiten, die zijn allemaal al teleurgesteld afgedropen. Geen uitzinnige Ajax fans voor het PSV stadion. Verbaast trekt de buschauffeur de laadruimte open. Georgino Wijnaldum zit hem verschrikt aan te kijken. Georgino had nu pas zijn weg uit de broekzak van Daley Blind gevonden. Rijkelijk laat maar beter nu dan dat de materiaalman bij Ajax hem uit de wasmachine moet trekken.

Georgino Wijnaldum staat dit seizoen symbool voor mij voor de concurrentie van Ajax. De concurrentie is talentvol, kan goed voetballen maar is op de belangrijke momenten onzichtbaar of kwalitatief net niet goed genoeg. Hij is geen winnaar. Feyenoord, Vitesse en nu ook PSV laat zien tekort te komen als het er echt op aankomt. Het verschil met het Ajax van Frank de Boer is groot. Ajax laat ook punten liggen, kostbare punten, maar doet dat op momenten dat het er mee weg komt. Op het moment dat het moet gebeuren staat de ploeg er. Nu al drie jaar op rij.

De hand van Frank de Boer is daarin overduidelijk. Frank heeft het echte Ajax voetbal weer terug gebracht, aanvallend, goed positiespel en met veel dynamiek. Het is lang niet altijd goed, dat kan ook niet, daar komt Ajax op bepaalde posities gewoon kwaliteit voor tekort. Het is wel een succes formule. Daarbij is er ook weer lef en gogme. Lef zoals Frank de Boer uitblinker Christian Poulsen naar de kant haalt om vol op de aanval te gaan spelen en gogme zoals Eriksen PSV voor schut zette bij de 1-2.

Ajax kan de aankomende jaren een gapend gat gaan slaan naar de rest van de Eredivisie. Het heeft de financiën weer op orde en stevent af op een enorme winst. Ajax gaat bovendien alweer Champions League spelen en weet dus dat er ook volgend jaar weer een flinke appel voor de dorst te wachten staat. Het waarschijnlijke aanstaande vertrek van Christian Eriksen en Siem de Jong zal Ajax ook nog wel wat gaan opleveren maar Ajax moet dat geld wel investeren in de selectie. De B jeugd is veelbelovend maar tot die tijd moet Ajax ook winnaars weten voort te brengen

Daar gaat het om namelijk om, winnaars. Talent loopt er zat, maar talent dat boven komt drijven als dat het hardst nodig is maakt een goede ploeg een kampioensploeg. Siem de Jong en Christian Eriksen hebben dat talent maar zullen waarschijnlijk toch gaan vertrekken. Ajax zal hun vertrek moeten gaan opvangen. Maar als dat lukt heeft de concurrentie echt een probleem de aankomende jaren. Met winnaar Frank de Boer voorop.

Rust

Het is misschien niemand opgevallen. Waarschijnlijk is dat ook heel erg goed. Dat is namelijk de afgelopen jaren wel eens anders geweest. Wat bedoel ik? De rust die momenteel heerst rondom Ajax. Niet langer is Ajax een optocht van beschamende media optredens van verschillende directeuren en hun lakeien. Het was bijna lachwekkend als je je als Ajacied niet kapot schaamde voor het zoveelste knullige optreden van de talloze personen die het spotlight bij Ajax hebben geclaimd de afgelopen periode.

De media aanwezigheid van Ajax wordt op dit moment vrijwel helemaal verzorgd door Frank de Boer. Het gaat daarbij niet over geld, transfers, Van Gaal, Cruijff, het beleid van Ajax of mensen die al dan niet iets met Ajax te maken hebben. Het gaat over voetbal. De kampioensstrijd van Ajax, de volgende tegenstander en de mening van Frank de Boer hierover. Soms leidt dit wel tot prikkelende uitspraken, denk aan Maher en het onderonsje met Ronald Koeman, maar altijd was het gepast en correct.

Sinds de entree van Edwin van der Sar en Michael Kinsbergen is deze rust zeer nadrukkelijk geworden. Rondom contracten komt Marc Overmars af en toe uit de schaduw, en na het sneeuwincident in de ArenA mocht zelfs Jeroen Slop bij uitzondering eens voor de camera verschijnen maar altijd bleef de toon ontspannen en blijven dit uitzonderingen. Zelfs de, onterechte, kritiek op de jeugdopleiding werd stilzwijgend ontvangen. Waar vroeger Ajax vol in het defensief ging bij dit soort berichtgeving haalde Ajax nu collectief de schouders op.

Het tekent de veranderingen binnen Ajax. Of je nu voor- of tegenstander bent van de veranderingen die Ajax heeft ondergaan, niemand kan ontkennen dat de nieuwe garde iets heel anders uitstraald dan hun voorgangers. Een uitstraling die Ajax in mijn optiek absoluut ten goede komt. Niet steeds hoog van de toren blazen, of vol in het defensief als Ajax ergens van wordt beschuldigt. Nee, dit Ajax houdt zich bezig met voetbal. Soms met een beetje bluf, soms een tikkie arrogant, maar altijd rustig. Een kampioensclub waardig als je het mij vraagt.

Komkommertijd

Het Nederlands elftal speelt en dus is het even komkommertijd bij Ajax. Met nog 7 finales te gaan is het toch vervelend dat Frank de Boer een groot deel van zijn ploeg deze week 2 wedstrijden ziet spelen. Bovendien zijn dat weer bijna 2 weken dat hij niet met de gehele ploeg kan trainen. Natuurlijk is Frank de Boer niet de enige die het overgrote deel van zijn selectie af moet staan aan verschillende nationale bonden. Ook de concurrentie hakt met dit bijltje waarbij PSV de dans dan nog het meest ontspringt. Dat wil niet zeggen dat zo'n interland weekend een verloren week is. Sterker nog, dit kunnen zelfs hele belangrijke weken zijn voor De Boer, Bergkamp en Ajax.

Op verschillende filmpjes was te zien hoe de talenten Dejan Meleg, Lucas Andersen en Riechedly Bazoer op zeer intensieve wijze getraind werden door de staf van Frank de Boer. Als er 11 basisspelers op pad zijn vanwege interland verplichtingen hou je dus wel veel ruimte en tijd over om je te richten op de mannen die mogelijk volgend jaar al belangrijk kunnen gaan worden voor Ajax. Tijd om ze het vuur aan de schenen te leggen, tijd om ze een kans te geven zich nadrukkelijk te laten zien aan de technische staf van Ajax.

Dat is hard nodig want ondanks dat Christian Eriksen aangeeft dat de kans dat hij blijft fifty/fifty is, lijkt het juist door dat soort uitspraken een feit dat de jonge Deen deze zomer gaat vertrekken. Hoewel velen menen dat Eriksen beter nog een paar jaar in Nederland kan blijven ben ik van mening dat hij momenteel stagneert in zijn ontwikkeling door het niveau in Nederland. Als Eriksen wil verder komen zal hij echt met betere spelers om zich heen moeten gaan spelen tegen betere spelers dan die hij in Nederland tegen komt. Dat is een pijnlijke conclusie, maar wel een waarheid.

Daarom is een week als deze dus belangrijk voor Frank de Boer. Het niveau moet omhoog. Hij kan het niveau van Nederlandse clubs niet opkrikken, maar hij kan wel werken aan een hoger niveau bij Ajax waardoor de lat voor de andere Nederlandse clubs automatisch hoger komt te liggen. Hij moet werken aan een Ajax dat systematisch overwinterd in Europa waardoor de spelers de kans krijgen echt ervaring op te doen tegen tegenstanders die er toe doen. Wedstrijden spelen waar je beter van wordt. Als je dat niet doet ontgroei je nooit het niveau van de Eredivisie. Dan komt die aansluiting met Europa er dus nooit.

Een Schøne verrassing

Elk seizoen zijn er bij een aantal clubs wel wat spelers die een verrassing mogen heten. Verrassing omdat ze heel snel heel goed worden of verrassing omdat ze de verwachtingen van voor het seizoen overstijgen. Ook bij Ajax hebben we dit seizoen zo'n speler. Dat is niet Viktor Fischer of Kenneth Vermeer. Het is ook niet Blind die wel nu eindelijk is doorgebroken. Nee, de verrassing van dit seizoen bij Ajax is voor mij Lasse Schøne die al mijn verwachtingen ver is overstegen.

Aan de start van dit seizoen was ik skeptisch over deze transfervrij overgekomen Deen. Hij was bij NEC een verdienstelijke voetballer, de smaakmaker zelfs, maar was toch geen exceptionele speler aldaar. Ik dichtte hem zelfs een plekje op de bank toe. Niets blijkt minder waar. Schøne heeft ondertussen 24 competitiewedstrijden op zijn naam staan en doet het zeker niet onverdienstelijk in het team van Frank de Boer. Dat komt grotendeels omdat de Lasse Schøne een zeer multifunctionele speler is. Hij speelde dit seizoen als aanvallende middenvelder maar liet ook zien als controlerende middenvelder uit de voeten te kunnen en zelfs als rechtsbuiten speelde Schøne niet onverdienstelijk. Omdat Lasse hiervoor bij De Graafschap en NEC speelde weet hij ook wat het is om te werken en voor elke meter te moeten vechten.

Daardoor is Schøne een speler die elke trainer er graag bij heeft, zo'n speler die gedurende een lang seizoen elke cent waard is. Daar komt bij dat Schøne een begaafd technicus is, met een prima pass en schot in de benen. Hij is dan wel een waterdrager tussen mannen als Eriksen, Fischer en De Jong maar wel een waterdrager die voetballend zijn mannetje staat. Hij doet geen rare dingen, werkt als een paard en is zo af en toe zelfs doorslaggevend zoals recent tegen ADO waar hij met een knappe goal nog een punt uit het vuur sleepte in een pot waar Ajax met name tegen zichzelf vocht.

Mocht Ajax dit seizoen kampioen worden dan zal Schøne vast niet als de grote man bij Ajax aangewezen worden. Toch is zijn aandeel vele malen groter dan dat menig voetballiefhebber vooraf gedacht zal hebben. Multifunctioneel, stabiel en nuttig. Een teamspeler waar Frank de Boer altijd op terug kan vallen en een speler waar elke ploeg in Nederland ongelooflijk blij mee zou zijn. Wordt Ajax toch kampioen dan zal voor mij Lasse  Schøne daarin doorslaggevend zijn geweest bij ons aller Ajax.