Identiteit

Een identiteit is belangrijk. Een identiteit maakt je herkenbaar. Een identiteit is een kostbaar goed voor een club als Ajax en vind z'n oorsprong in geschiedenis en tradities. Het is een fundering voor de club en handgreep voor de supporters. Je zou daarom verwachten dat Ajax die eigen identiteit fel zou verdedigen maar we komen toch regelmatig bedrogen uit die strijd. Vrijwel alles is bespreekbaar en dat is niet iets van de laatste tijd. In 1991 vond Ajax het nodig het oude logo te vervangen. Het zou rommelig zijn. Het was een pure knieval van de commercie, een knieval die door velen werd ervaren als een aantasting van de herkenbaarheid en identiteit van Ajax.

Ook het shirt is niet onaantastbaar. Maagdelijk wit wordt tegenwoordig doorbroken door een drietal rode strepen. Ook al een knieval voor de commercie, een knieval voor een bedrijf dat een heel herkenbaar logo heeft maar toch een nog nadrukkelijkere aanwezigheid wenst op shirts en broeken. Je komt niet aan het shirt van onze club, maar voor de commercie werd ook dit element van de Ajax identiteit verkocht.

Als je logo en shirt niet heilig zijn, dan zijn de smaakmakers van je club toch zeker wel een beschermd goed? De clubmensen, mensen die elke dag weer het verschil maken tussen een kil bedrijfs of een warme vereniging. Clubmensen die lang niet altijd die ideale werknemer zijn, maar door hun doen en laten een enorme meerwaarde zijn voor de club, de spelers en de identiteit. Helaas, ook de mensen moeten buigen voor andere belangen. Ik heb het natuurlijk over David Endt, recent na 16 jaar tomeloze inzet bedankt voor bewezen diensten.

Elke Ajacied wil Ajax terug zien aan de top maar moet dat nu echt ten koste gaan van al die zaken die Ajax Ajax maakt? Ten koste van onze tradities, onze herkenbaarheid, ons verzet tegen de vrijwel ongrenste invloed van geld. Ten koste van onze mensen? Misschien ben ik wel te romantisch ik mijn denkbeelden over hoe een voetbalclub er in onze tijd uit zou moeten zien. Misschien. Maar Ajax is niet Ajax door de begroting van 100 miljoen, een groot stadion of de aanwezigheid van grote sponsoren. Ajax is Ajax door de mensen die er werken, die de club groot gemaakt hebben en groot houden. Mensen zijn het ultieme bastion van je identiteit. Die mensen moet je koesteren.

Video: Architect van de trilogie

Soms komt er zo iets voorbij waar je als fan alleen maar met een grote glimlach naar kan kijken. Dit overzicht van Ajax TV over Frank de Boer is er daar 1 van.

Kijken en genieten.

Mickey Mouse liga?

Je hoort er maar weinig over, maar in Israel loopt de poulefase van het Europees Kampioenschap onder 21 jaar op z'n einde. Jong Oranje is al geplaatst voor de halve finale nadat de leeftijdgenoten van Duitsland en Rusland werden verslagen. Vanavond treedt Jong Oranje aan tegen favoriet Spanje, een ploeg die bol staat van het talent. Waar Duitsland alle A-internationals heeft thuisgelaten is Jong Oranje op volle sterkte in Israel. Een blik op de opstellingen laat zien dat Cor Pot met name verdedigend min of meer de basisopstelling van het "grote" Oranje op het veld heeft staan. Vrijwel alle spelers van Jong Oranje hebben ook de status van A-international en hebben onder bondscoach van Gaal reeds aan het grote werk mogen ruiken.

Het zegt toch wel iets over de aanwas in Nederland. Ondanks de aanwezigheid van grote landen als Engeland, Duitsland, Spanje en Rusland, landen met een veel bredere basis aan jeugdspelers en dus een grotere talentenpoule, doet Nederland meer dan prima mee tussen deze landen. Dat is puur de verdienste van het Nederlandse denken over het opleiden van voetballers. Neem iemand als Ricardo van Rhijn. Begonnen bij een amateurclub en van daaruit gescout door Ajax. 61 duels voor Ajax 1 al weer waarvan 10 internationale wedstrijden en 6 interlands voor het grote Oranje. En nu dus gewoon actief voor Oranje onder 21 jaar. Want vergeet niet, Ricardo is pas 21.

We dreigen wel eens te vergeten hoe jong mannen als Ricardo van Rhijn, Daley Blind en Danny Hoesen zijn. We zien ze bij ons Ajax en verwachten dan de sterren van de hemel. Logisch natuurlijk dat wij fans hoge verwachtingen hebben maar of het altijd eerlijk is, is maar de vraag. Als ik onze jonge Ajacieden dan bezig zie tegen leeftijdgenoten zijn ze wel erg goed als ik eerlijk ben. Hoe vaak spelen ze wel niet tegen spelers met veel meer ervaring en dan maken ze wel eens een fout. Op zo'n EK -21 zie je ze dan tegen leeftijdgenoten van gerenommeerde voetballanden en dan ben ik als voetballiefhebber toch wel trots over het Nederlandse voetbal, want vergeet niet, veruit de meeste spelers spelen gewoon nog in Nederland. Tussen talentvolle leeftijdgenoten van andere landen blijken deze heren gewoon goed te zijn.

We mogen misschien een "kleine" competitie hebben, een competitie waar vaak lacherig over gedaan wordt, maar wel een competitie waar echt veel talent loopt. Waar het niveau van de beteren ook gewoon heel erg hoog is. Ook mannen als Van Rhijn en Blind gaan vast op den duur naar een grote competitie maar in de tussentijd is het toch mooi dat je van deze groeibriljanten mag genieten zolang ze nog in Nederland actief zijn. Want dat zijn jonge spelers in onze competitie; groeibriljanten. En dan is onze Mickey Mouse competitie helemaal zo slecht nog niet.

Ajax toppers 2012-2013: Daley Blind

Met het einde van het seizoen krijg je altijd weer die vraag wie nou eigenlijk de beste speler was van het seizoen. Op Ajax Netwerk is er een heuse reeks aan columns aan gewijd. Ik behoor niet dat rijtje columnisten maar wil er toch wel een column aan wijden.

Daley Blind is namelijk met afstand de beste Ajacied van het seizoen. Werd hij de eerste wedstrijden nog uitgefloten, zo tegen het einde van het seizoen is Daley een van de meest toegezongen Godenzonen. Het mooie daaraan is dat die adoratie niet komt uit opportunisme van de fans, het komt puur uit de onverzettelijkheid van Blind. Hij zou alleen bij de selectie zitten vanwege zijn vader en was Ajax onwaardig. Harde oordelen die zelfs tijdens de winterstop nog bij velen over de lippen rolden, en dat terwijl hij in 2008 nog werd verkozen tot talent van het jaar bij Ajax.

Daley had hier zelf natuurlijk een fors aandeel in, hij speelde de eerste wedstrijden niet best en was nogal verongelijkt in de media maar gaandeweg bleek dat Daley Blind veel meer in z'n mars had dan dat eigenlijk iedereen dacht op dat moment. Sterker nog, Daley groeide langzaam uit tot de meeste constante voetballer bij Ajax. In een periode waar het gelijkspelen regende haalde Daley Blind als enige steevast een voldoende in de wedstrijdrapporten. Dik verdiende voldoendes trouwens. En dat terwijl wisselvalligheid hem daarvoor steeds kenmerkte.

Blind deed dat op zijn sterke punten. Hij is heel moeilijk te passeren vanuit stilstand of als een tegenstander met de rug tegen hem aan staat. Eigenlijk is zijn enige zwakke punt op dat front zijn snelheid, hoewel Daley dat steeds beter op weet te vangen met slim positiespel. Voetbal wordt beslist op details en juist op die details is Daley Blind steeds beter geworden dit seizoen. Zo goed zelfs dat hij ondertussen op een basisplaats bij Oranje mag rekenen. Bovendien kan Daley Blind meer dan alleen verdedigen, hij komt voetballend nauwelijks in de problemen en draagt aanvallend ook bij aan Ajax getuige zijn eerste treffer voor Ajax dit seizoen.

Maar Daley is meer dan dat. Hij staat dit seizoen symbool voor Ajax. Net als Ajax werd hij af en toe met de grond gelijk gemaakt door fans en media. En net als Ajax werd hij gedurende het seizoen steeds beter. Zelf wijst hij op extra trainingsarbeid, met name in het krachthonk. Ook durft hij daarbij meer als voorheen de hand in eigen boezem te steken en te duiden op zijn eigen tekortkomingen. Het tekent de toenemende volwassenheid bij Blind en zijn mentaliteit. Zijn vermogen om beter uit een slechte periode komen en uiteindelijk een van de besten te zijn terwijl er nog een heel voetbal leven voor hem ligt.

Daley Blind heeft bijgetekend tot 2016, een contract dat lang nodig had tot stand te komen maar wel een contract wat Ajax de aankomende jaren stabiliteit biedt. Stabiliteit die Ajax nodig gaat hebben om het vertrek van bepalende spelers op te vangen, stabiliteit om in de schaduw van Blind andere talenten tot wasdom te laten komen. Maar bovenal doet dat nieuwe contract eer aan de prestatie van Daley Blind dit seizoen. Hij was namelijk gewoon de beste.

Rechtsbuiten

Elk seizoen is er wel een positie waar controverse over bestaat in een elftal. Bij Ajax was dat een lange periode de linksback positie. Zelfs aan het begin van dit seizoen leek dat de probleemplek van het het jaar te worden. Nu zijn we twee wedstrijden voor het einde en blijkt dat niet linksback maar rechtsbuiten toch voor de meeste hoofdbrekens heeft gezorgd. Ajax heeft zat spelers die op die positie uit de voeten kunnen en er hebben zat spelers een kans gehad op rechtsbuiten maar niemand heeft echt weten te overtuigen.

Jody Lokuki is de wisselvalligheid zelve, soms heel goed, maar nog veel vaker onzichtbaar. Derk Boerrigter moet zich, sinds de opkomst van Viktor Fischer, richten op rechtsbuiten maar is het hele seizoen nog geen schim van de vleugelflitser die voor Oranje werd geselecteerd. De Barca huurling Cuenca speelde pas 5 wedstrijden en kwam daarin pas tot één assist. Niet geweldig voor iemand die al 16 wedstrijden in de hoofdmacht van de Catalanen afwerkte. Tobias Sana startte prima maar zakte heel diep weg naar een paar wedstrijden. Lasse Schöne bleek uiteindelijk de go-to man te zijn voor Frank de Boer op een gloednieuwe positie, die van controlerende rechtsbuiten.

Ook Ryan Babel mocht het nog even proberen maar met het oog op volgend seizoen moet er wel iets gaan gebeuren. Lukoki lijkt gewoon het niveau niet te hebben. Boerrigter heeft het niveau wel getuige zijn uitverkiezing voor Oranje maar het wil gewoon niet met Derk. Bovendien loopt zijn contract volgend jaar af en heeft hij geen aanbieding van Ajax op zak. De kans dat Boerrigter volgend jaar nog veel zal spelen lijkt minimaal. Cuenca zal normaliter terug reizen naar Barcelona en Schöne doet het overal prima, maar Ajax zal toch liever een echte rechtsbuiten willen dan de multifunctionele Deen. Ryan Babel weet niemand van wat er mee gaat gebeuren. Het lijkt risicovol om te gokken om een langer verblijf van Ryan.

Ook in de eigen opleiding is het niet echt dringen. Lesley de Sa klopt niet nadrukkelijk aan de deur, en  Boban Lazic is verder dan misschien wel de enige speler uit de eigen achtertuin maar dan moet Lazic zich wel stormachtig gaan ontwikkelen om volgend seizoen al door te breken. Intern zal de staf vast hameren op de concurrentiestrijd tussen Sana, Lukoki en de Sa en misschien ook wel hopen dat één van deze heren plotseling het licht ziet en zijn kans grijpt. Van hoop wordt je alleen geen kampioen, dat wordt je met spelers die wel presteren. En juist dat is wat alle heren dit seizoen hebben nagelaten.

Kopen dus maar?

Winnaars

Harde bonzende klappen in de Ajax bus bij het wegrijden bij het PSV stadion. Geen PSV fans buiten, die zijn allemaal al teleurgesteld afgedropen. Geen uitzinnige Ajax fans voor het PSV stadion. Verbaast trekt de buschauffeur de laadruimte open. Georgino Wijnaldum zit hem verschrikt aan te kijken. Georgino had nu pas zijn weg uit de broekzak van Daley Blind gevonden. Rijkelijk laat maar beter nu dan dat de materiaalman bij Ajax hem uit de wasmachine moet trekken.

Georgino Wijnaldum staat dit seizoen symbool voor mij voor de concurrentie van Ajax. De concurrentie is talentvol, kan goed voetballen maar is op de belangrijke momenten onzichtbaar of kwalitatief net niet goed genoeg. Hij is geen winnaar. Feyenoord, Vitesse en nu ook PSV laat zien tekort te komen als het er echt op aankomt. Het verschil met het Ajax van Frank de Boer is groot. Ajax laat ook punten liggen, kostbare punten, maar doet dat op momenten dat het er mee weg komt. Op het moment dat het moet gebeuren staat de ploeg er. Nu al drie jaar op rij.

De hand van Frank de Boer is daarin overduidelijk. Frank heeft het echte Ajax voetbal weer terug gebracht, aanvallend, goed positiespel en met veel dynamiek. Het is lang niet altijd goed, dat kan ook niet, daar komt Ajax op bepaalde posities gewoon kwaliteit voor tekort. Het is wel een succes formule. Daarbij is er ook weer lef en gogme. Lef zoals Frank de Boer uitblinker Christian Poulsen naar de kant haalt om vol op de aanval te gaan spelen en gogme zoals Eriksen PSV voor schut zette bij de 1-2.

Ajax kan de aankomende jaren een gapend gat gaan slaan naar de rest van de Eredivisie. Het heeft de financiën weer op orde en stevent af op een enorme winst. Ajax gaat bovendien alweer Champions League spelen en weet dus dat er ook volgend jaar weer een flinke appel voor de dorst te wachten staat. Het waarschijnlijke aanstaande vertrek van Christian Eriksen en Siem de Jong zal Ajax ook nog wel wat gaan opleveren maar Ajax moet dat geld wel investeren in de selectie. De B jeugd is veelbelovend maar tot die tijd moet Ajax ook winnaars weten voort te brengen

Daar gaat het om namelijk om, winnaars. Talent loopt er zat, maar talent dat boven komt drijven als dat het hardst nodig is maakt een goede ploeg een kampioensploeg. Siem de Jong en Christian Eriksen hebben dat talent maar zullen waarschijnlijk toch gaan vertrekken. Ajax zal hun vertrek moeten gaan opvangen. Maar als dat lukt heeft de concurrentie echt een probleem de aankomende jaren. Met winnaar Frank de Boer voorop.