Voor open doel

Het seizoen kan inmiddels officieel als mislukt beschouwt worden. Geen kampioenschap, geen beker, geen spraakmakende prestaties in Europa en dat alles vergezeld door een dramatisch voetballende selectie. Het is logisch dat dit seizoen knaagt bij Frank de Boer, zeker omdat hij z'n vinger er maar niet achter lijkt te krijgen. Daar komt bij dat hij vanzelfsprekend in de media voor z'n selectie blijft staan en daarvoor nog meer kritiek krijgt. Ik geef het je te doen.

Net zoals jonge spelers vaak een terugval krijgen, krijgen jonge trainers ook een moment dat ze een ploeg hebben waarbij het gewoon niet loopt. Dat is wat er bij Ajax nu gebeurt, ondanks de zeer talentvolle spelers en talentvolle staf wil 1+1 maar geen 2 worden. In het in en in opportunistische voetbal volgt er dan vaak een ontslag. Dat kan de leiding weer goede sier maken richting de fans want ze doen er wat aan. De ervaring leert echter dat het ontslaan van een trainer vaak geen bal uitmaakt. Er komt dat een interim trainer of een nieuwe aanstelling die dan net zo hard moet ploeteren tot er tijd komt daadwerkelijk aan de slag te gaan met een selectie.

Ajax en De Boer lijken een andere route te kiezen. Een minder opportunistische route. Ze geven elkaar de kans te leren van dit seizoen om als ploeg en organisatie stappen te maken. Vergeet niet dat deze organisatie sinds de revolutie eigenlijk alleen goede tijden heeft meegemaakt. Zowel Ajax 1 als de beleidsmakende en technische organisatie dreef op successen. Nu blijven de successen uit en zien we dat de scheurtjes die hier achter verborgen bleven wel bloot komen te liggen.

Misschien is dit seizoen juist wel het beste dat het "nieuwe"Ajax had kunnen overkomen. Een organisatie die zichzelf niet verbetert is een organisatie die gedoemd is te mislukken. Maar om jezelf te verbeteren moet je ook wel op een manier gedwongen worden de eigen tekortkomingen te zien. Dat lijkt dit seizoen ruimschoots te gebeuren en dan heb ik het zeker niet alleen over het vertoonde spel. Het aankoopbeleid, het investeringsbeleid, de tactische invulling en zeker ook de relatie met de achterban vertonen allen scheurtjes en de wijze waarop Ajax deze scheurtjes gaat aanpakken zal veelzeggend zijn.

AFC Ajax heeft nu dus een grote kans. Alle zwakheden liggen bloot en zijn rijp om aan te pakken. Juist nu heeft de directie en de technische staf de kans om te laten zien of ze de benodigde kennis, bagage en lef hebben. Want uit dit mislukte seizoen kan een prachtige toekomst verrijzen. Er komt een fantastische lichting voetballers aan in zowel de A1 als de B1. Ajax heeft een financieel fundament waar de rest van de Eredivisie alleen van kan dromen. De organisatie staat als een huis. Nu eens kijken of Ajax deze kans, deze bal voor open doel, weet te verzilveren.

PSV bewijst het gelijk van Ajax

Ajax zit ontegenzeggelijk in de zwakste periode die het heeft gekend sinds het aanstellen van Frank de Boer. Het Ajax publiek laat haar ongenoegen meer en meer merken nu het vertoonde spel rustig onacceptabel  genoemd mag worden en het kampioenschap uit beeld geraakt lijkt te zijn. Daarbij worden alle clichés die de afgelopen jaren zijn gepasseerd van stal gehaald en wordt er snerend over het beleid van Ajax gesproken. Er wordt naar PSV gewezen dat wel goed draait en dat onbedreigd op het kampioenschap af lijkt te stevenen. Wat men zich niet of nauwelijks lijkt te beseffen is dat het PSV van dit seizoen het gelijk van Ajax bewijst.

Voor het eerst in jaren heeft PSV afgelopen zomer eens niet de portemonnee getrokken.Waar de afgelopen seizoen steeds veel spelers werden aangetrokken door de Eindhovenaren besloot PSV dit jaar slechts tot één spraakmakende aankoop, die van Luuk de Jong. In Guardado werd nog een huurling overgehaald tot een verblijf in Eindhoven en verder bleef het rustig op transfergebied. Men zette in op het talent en de ontwikkeling van de selectie die men reeds had. Depay, Narsingh, Wijnaldum, Bruma, Rekik, Willems; allemaal jonge jongens die moeilijke periodes doormaakte in Nederland en hevige kritiek te verwerken kregen. Zelfs de verguisde Adam Maher blijf het vertrouwen houden van Philip Cocu. In plaats van wederom de buidel trekken voor allerlei posities bleef Cocu vertrouwen houden in zijn selectie en die betaald hem nu ruimschoots terug voor dat vertrouwen.

Wat daarbij opmerkelijk is, is dat PSV de jongste selectie van de Eredivisie heeft. De geblesseerde Schaars en reservekeepers daargelaten is 28-jarige Guardado de enige ervaren speler in de selectie van PSV. Gemiddeld genomen is selectie van PSV ruim een half jaar jonger dan die van Ajax. De basis van PSV gedurende de laatste wedstrijd van de Lampjes was 22.8 jaar. Ajax deed het met een selectie die gemiddeld 22 jaar oud was waarbij het ontbreken van Moisander en Serero het gemiddelde nog drukte. Qua ervaring ontlopen Ajax en PSV elkaar dus nauwelijks iets. De roep van het Amsterdamse publiek om ervaring lijkt dus ook eerder geboren te zijn uit onvrede dan een aantoonbare meerwaarde van een ervaren speler.

Een laatste overeenkomst is dat er vorig jaar veel kritiek was op Philip Cocu die in de ogen van velen niet geschikt was PSV aan de rit te krijgen. Bij PSV bleef men echter achter de geboren Eindhovenaar staan, enige maanden later lijkt PSV op het eerste kampioenschap sinds 2008 af te stevenen. Ook hier is de vergelijking met Ajax opvallend. Het gaat wat minder bij Ajax en de kritiek op trainer Frank de Boer zwelt aan. Er wordt her en der zelfs geroepen om het vertrek van Frank de Boer waarbij wordt gewezen naar het soms saaie spel van de afgelopen seizoenen. Men lijkt daarbij te vergeten dat Ajax uit een diep dal is gekropen, een dal waarin op enige moment een verlies van €22 miljoen werd genoteerd terwijl het spel dramatisch was. Een dal waarin Ajax miljoenen uitgaf aan speler na speler die flopte. Een periode die werd afgesloten nadat Frank de Boer werd aangesteld en hij in woord en daad het Ajax spelletje terug bracht bij de club. Het vertrouwen dat PSV in Cocu behield zou een leidraad moeten zijn voor Ajax en alle Ajacieden.

Natuurlijk is niet alles koek en ei bij Ajax. Er zijn wel degelijk aantoonbare verschillen te benoemen. Zo heeft Guardado zich als ervaren speler een absolute rots in de branding getoond bij PSV. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld Moisander en Zimling bij Ajax die beiden eerder onrust veroorzaken dan rust en stabiliteit brengen. Bovendien mag de gemiddelde leeftijd van PSV dan erg laag liggen, de dragende spelers Wijnaldum en Guardado zijn beide van een dusdanige leeftijd dat ze ook geacht worden een dergelijke verantwoordelijkheid te kunnen dragen. Bij Ajax wordt hetzelfde verwacht van de slechts 21-jarige Davy Klaassen die zelf eigenlijk nog de status van talent heeft maar zich meer en meer als dragende speler moeten laten gelden. Dat mag men zich in Amsterdam best aantrekken, want ook vorig seizoen waren die contouren reeds zichtbaar maar deed de aanwezigheid van Daley Blind veel tekortkomingen van met name Moisander verhullen.

Maar ondanks die verschillen en de, ten dele, terechte kritiek op Ajax zijn er toch voornamelijk heel veel overeenkomsten tussen het PSV van dit seizoen en Ajax sinds het aanstellen van Frank de Boer. Er wordt met jonge, zeer talentvolle spelers gewerkt waarbij één of twee gearriveerde spelers als kapstok dienen te fungeren. Beide clubs werken met een jonge, talentvolle hoofdcoach die aanhoudend vertrouwen uitspreekt richting de spelers, zelfs als deze worden verguisd door het publiek. PSV bewijst dus dat Ajax op de goede weg zit. Het bewijst dat de weg waar Ajax vier jaar geleden voor koos voor PSV ook de weg blijkt te zijn naar in ieder geval nationaal succes. En die wetenschap zou Ajax moet sterken in het volharden in de gekozen richting in de wetenschap dat de club bulkt van het 17, 18 en 19 jarig talent.

Kortzichtige kritiek

Een deel van het Ajax publiek laat zich de de laatste tijd maar weer eens van de meest kortzichtige zijde zien. Frank de Boer is nu vier jaar hoofdcoach bij Ajax en heeft is in die jaren elk jaar weer landskampioen geworden met Ajax. Hij loodste Ajax 1 tussen alle onrust van de 'Fluwelen revolutie' door en maakte het door de behaalde resultaten en ontwikkeling van spelers mogelijk dat Ajax er momenteel financieel en sportief riant voor staat. In die vier jaren werd De Boer geroemd omdat hij het Ajax spel wilde spelen en werd er regelmatig prima voetbal vertoont. Wisselvallig was het ook wel eens. Met name bij de seizoensstart was het vaak zoeken naar de juiste balans waarna de tweede helft voor het jaar een ongenaakbaar Ajax opleverde. Al met al vier prima jaren.

De conclusie is dan ook dat Frank de Boer meer dan uitstekend werk heeft geleverd bij Ajax. Er is stabiliteit in de staf, continuïteit in de doorstroom van jong talent en er worden prijzen gewonnen. De jeugd geloofd dat zij een eerlijke kans zullen krijgen en rammelt nadrukkelijker dan ooit tevoren aan de deur. De rest van Nederland is vol lof over wat Frank de Boer bij Ajax presteert. Bovendien is Frank de Boer zich aan het ontwikkelen tot een uithangbord voor het Nederlandse trainersgilde. En toch roept een deel van het Ajax publiek om zijn vertrek aangezien het Ajax van de afgelopen seizoenshelft niet bevalt.

Laat ik voorop stellen dat Ajax het afgelopen half jaar af en toe niet aan te gluren was. Dat is gewoon een waarheid. Met het vertrek van Daley Blind viel veel meer weg dan velen hadden gedacht. Niet heel veel mensen zagen dat Blind echt ruim de allerbeste voetballer op de Nederlandse velden was. Bovendien speelde hij op de spilpositie van Ajax, de positie van controlerende middenvelder. Door het uitblijven van een fatsoenlijke vervanger uit transfers of de jeugd blijkt Ajax al het gehele lopende seizoen nauwelijks aan het eigen spel toe te komen. Ajax heeft minder balbezit dan in voorgaande jaren, creëert minder kansen en heeft dus moeite het spel te bepalen. Niet bepaald des Ajax.

Desondanks staat Ajax na 17 wedstrijden op 39 punten, iets waarvoor je terug moet naar de eeuwwisseling om te herhalen. De afgelopen 11 seizoenen had Ajax met de winterstop minder punten als nu. De resultaten zijn dus zeer behoorlijk en wel door de prestaties van jongelingen die door Frank de Boer zijn begeleid en gebracht. Typisch Ajax natuurlijk, afgerekend worden op het vertoonde spel in plaats van op de resultaten. Natuurlijk is de huidige kritiek gewoon terecht, maar wel uitsluitend voor de afgelopen seizoenshelft, niet voor wat betreft het algehele functioneren van de technische staf.

Mag Frank de Boer dan ook de kans krijgen iets te doen aan het spel van het afgelopen half jaar? Onze trainer heeft na vier landskampioenschappen toch hopelijk voldoende krediet om een mindere periode te kunnen doorstaan met de steun van de club en het publiek. Wat moet er anders gebeuren voordat we zuinig gaan zijn op echte Ajacieden die fantastische resultaten bereiken met onze club? 

Onbruikbare luxe?

Er heerst een jubelstemming binnen Ajax. Met gepaste Amsterdamse trots wordt gewezen op de huidige A1. Ajax coryfeeën als Johan Cruijff en Sjaak Swart kondigden in de media aan dat de huidige A1 van Ajax een geweldige lichting is die z'n gelijke niet kent in recente jaren. Abdelhak Nouri, Donny van de Beek, Vaclav Cerny, Robert Muric, Jairo Riedewald zijn misschien wel de grootste talenten hoewel Riechedly Bazoer en Damian van Bruggen van Jong Ajax ook een vermelding verdienen. Goed nieuws dus voor Ajax.

Toch is er een reden voor zorg. De filosofie die Ajax nu aanhangt voorziet in het behouden van talenten tot ze een jaar of 24 zijn. Ervaren krachten binnen de Eredivisie klaar voor een stap hogerop. Daar omheen moet dan jong talent instromen. Talent dat onder de hoede van de meer ervaren jongens uit eigen opleiding moet groeien. En op basis van talent wil Ajax dan aansluiting vinden in Europa. Op de posities waar Ajax vanuit de eigen opleiding niet in kan voorzien is dan ruimte voor aankopen. Maar de basis moet eigen talent zijn in een mic van 18, 19 en 20 jarigen die instromen en groeien en 23 en 24 jarigen die de ruggengraat moeten vormen van Ajax.

Klinkt goed toch? Inderdaad, tot je op basis van de huidige spelers en talenten een elftal voor bijvoorbeeld 2017 gaat proberen te bouwen. Nouri en Van de Beek hebben bijvoorbeeld Klaassen en Andersen voor zich bijvoorbeeld. Klaassen is nu al een leider en moet nog 22 worden... Van de Beek lijkt dus pas in beeld te komen als Klaassen vertrekt. Hetzelfde kan je zien op de flanken. Cerny en Muric moeten afrekenen met Fischer, El Ghazi en Kishna. En zo kan je vrijwel het hele lijstje wel af. Ajax lijkt enorme talenten te hebben voor posities waar al enrome talenten spelen, talenten die de beoogde sterkhouders en smaakmakers zijn. Juist op de posities waar Ajax snakt naar talent, de spitspositie en de verdedigende posities, lijkt het talent serieuze doorstroom mogelijkheden te hebben... maar daar is het aanbod juist weer relatief mager. Bovendien heeft een ploeg uit echte ervaring nodig en die zoek je dan toch al weer snel achterin.

Natuurlijk is het bovenstaande allemaal in de veronderstelling dat spelers als Andersen, Klaassen, EL Ghazi en Fischer tussentijds niet een aanbod krijgen waar speler en club geen nee tegen willen of kunnen zeggen. Het zal dus zeker niet zo rechtlijnig ontwikkelen als ik nu schets maar het toont wel een bijzondere ontwikkeling. Namelijk dat Ajax enorm veel en goed talent ontwikkeld voor bepaalde posities maar voor de posities waar we juist talent ontberen komt maar weinig talent door. En juist die vraag is essentieel om te beantwoorden als Ajax daadwerkelijk de Europese ambitie wil kunnen waar maken.

Talent zat dus, maar heeft Ajax het juiste talent?

Het raadsel van de 9

Het is belangrijk voor een trainer om een visie te hebben en daar aan vast te houden. De visie van de trainer bepaald het tactisch plan van een elftal. Zo'n tactisch plan geeft spelers houvast en duidelijkheid, het bepaald hoe een elftal speelt, reageert in bepaalde situaties en hoe men samen de tegenstander verslaat. Visie is dus een fundament waarop de trainer zijn elftal bouwt en bij zo'n visie horen spelers. Daar wringt de laatste weken toch wel een schoen bij Ajax en dan met name voor het plekje waar al jaren zo veel om te doen is. Ik heb het natuurlijk over de spits positie. Een houtige IJslander, piepjonge Assenaar en een ingehuurde Pool vormen de aanvalsleiding van de A selectie van Frank de Boer.En alle drie passen ze niet in die belangrijke visie van de trainer.

Dat zou toch toch verbazing moeten leidden. Frank de Boer haalde in 2011 Sightorsson en afgelopen zomer Milik en Zivkovic en toch passen ze alle drie niet in het spel van Frank de Boer. Leg mij maar eens uit hoe je je dat kan laten gebeuren. Binnen de visie van Frank de Boer zou de centrumspits een speler moeten zijn die goed kan meedoen in de combinatie. Die voldoende techniek, snelheid en handelingssnelheid bezit om in de kleine ruimte te kunnen aannemen, draaien en schieten en die bovendien slim genoeg is om tussen boomlange centrumverdedigers de ruimte te vinden in het strafschopgebied. Sightorsson is een houtige, statische klassieke centrumspits die nauwelijks een hard ingespeelde bal kan aannemen. Milik is al bewegelijker maar nog altijd een klassieke centrumspits die voornamelijk goed rendeert met het gezicht naar de goal. Zivkovic heeft wel de techniek en bewegelijkheid maar is gewent om te spelen met veel ruimte op de helft van de tegenstander. Bizar maar waar, geen van alle past binnen de functieprofiel van centrumspits in het Ajax van Frank de Boer.

Wat nog vreemder is, is dat Frank de Boer vast houdt aan de speler die nog het minst in dat functieprofiel past. Kolbeinn Sightorsson is met grote afstand die minst geschikte van de 3. Dat wil niet zeggen dat hij geen goede spits is, maar niet eentje die past binnen het spelletje van Ajax. Het is pijnlijk en eigenlijk zelfs beschamend om te zien hoe verloren Sightorsson rondloopt op het voetbalveld. Hij werkt hard hoor, biedt zich aan, springt naar hoge ballen maar hij doet er zelden iets goeds mee. Je zal toch Davy Klaassen heten en Sighorsson plots voorbij zien sprinten in een gillende achtervolging op een bal die hij zelf van de schoen heeft laten springen... en als Kolbeinn er dan 20 of meer per jaar in zou rammen zou men dat nog wel accepteren, maar de spits van Ajax 1 wist in slechts 2 van zijn 10 competitiewedstrijden te scoren.

Slechts een enkele verdwaalde Ajacied zal nog achter het handhaven van Sightorsson staan. Arek Milik heeft in de paar wedstrijden die hij speelde gewoon veel betere dingen laten zien en bovendien, hij past gewoon beter in het functieprofiel van de ideale Ajax spits.  Zivkovic toont wekelijks in Jong Ajax aan dat hij nog niet toe is aan Ajax 1, iets dat hij zelf ook erkent. Maar waarom Frank de Boer zo krampachtig vast houdt aan Sightorsson is een raadsel. Het aanhoudende gestuntel van de IJslander zal zijn transferwaarde echt niet doen stijgen. Het publiek in de ArenA en daarbuiten is Kolbeinn zo langzamerhand wel zat. Aangezien het enige geluid wat sommige Ajax "supporters" kunnen maken het striemend fluiten naar de eigen ploeg is (want meezingen met 410 is er bij deze fluitisten zeker niet bij) mag het een wonder heten dat Sightorsson ondertussen niet wordt uitgefloten in de eigen ArenA. Dat is natuurlijk zo ondertussen wel een serieus risico voor Frank de Boer.

Het opstellen van Sightorsson begint namelijk ondertussen een risico voor de ploeg te worden. De steun van het publiek is belangrijk en dat lijkt toch echt te slijten door het aanhoudend erbarmelijke spel van de IJslander. Ogenschijnlijk is alleen Frank de Boer nog overtuigd van hem... maar hoe lang kan dat vertrouwen stand houden? Het publiek is niet blind en de statistieken liegen in dit geval niet. Moet Vak410 dan echt 90 minuten lang de naam Arak Milik gaan scanderen voordat het kwartje valt? Die boodschap komt zeker aan gezien de recente aanwezigheid van directeur Edwin van der Sar tussen de tifosi van 410.

Beste Frank. Verlos Ajax, het publiek, Milik en ook Kolbeinn Sightorsson zelf uit hun lijden. Gewoon de aankomende 3 competitiewedstrijden onze Poolse gastarbeider opstellen. Die Polen leveren kwaliteit in heel Nederland, dat gaat bij Ajax 1 ook goed komen.

Nummer 6

Sprankelend voetbal, we zagen het eindelijk weer eens tegen Go Ahead Eagles. Pak em beet twintig minuten lang liet het huidige Ajax zien waartoe het in staat is. Hoog tempo, prachtige korte combinaties waarbij men steeds de oplossing vooruit zocht. In balbezit speelde Ajax in een onvervalste 3-4-3 formatie met de controleur tussen de centrale verdedigers in en de backs diep op de helft van de tegenstander. Centrale middenvelder Riedewald speelde geweldig die eerste minuten, alsof hij al jaren het spel verdeeld bij Ajax. Ajax vergat zich echter uitgebreider te belonen waardoor de Eagles zich terug konden vechten in de wedstrijd want Ajax verzandde na die twintig minuten weer in het manco van dit seizoen. Dat manco is dat Ajax onvoorstelbaar onzuiver speelt.

Ballen worden op onverklaarbare wijze ingeleverd, achter de man gespeeld of ingespeeld op spelers die in een onmogelijke positie staan. En dan zie je de twijfel in de ploeg kruipen, spelers gaan twijfelen of ze een bal nog wel moeten inspelen waarna het beruchte balletje breed volgt. Op zich is zo'n balletje breed ook een prima oplossing, tot je 5 of 6 contacten nodig hebt voordat de bal naar het volgende station rolt. Vaak ook al weer een balletje breed. Geen lef, geen snelheid en dus eigenlijk volslagen kansloos. Door die twijfel gaat de kans op goed voetbal verloren.

Voetbal begint onder Frank de Boer bij de controlerende middenvelder. Niet voor niets dat de afgelopen seizoenen de sleutel voor het beste voetbal lag bij mannen als Vurnon Anita en Daley Blind. Wat deze mannen als grootste overeenkomst delen is dat ze van origine niet als controleur speelde maar daar in de loop van een seizoen terecht kwamen. Eyong Enoh, Theo Janssen, Christian Poulsen en dit seizoen Nick Viergever en Nikki Zimling. Allemaal werden ze gehaald voor de positie van controleur en allemaal vielen ze, in min of meerdere mate, door de mand. En allemaal werden ze vervangen door spelers die Ajax al in huis had. Maar misschien heeft Ajax de oplossing nu ook al in huis.

Niet voor niets dat 'El Salvador' Johan Cruijff in hoogst eigen persoon zich uitspreekt over de invulling van de, zoals Cruijff het noemt, centrale middenvelder. Volgens Cruijff is Davey Klaassen de ideale nummer 6 voor Ajax en Frank de Boer. Klaassen heeft enorm veel loopvermogen, is groot, sterk en kopkrachtig. Hij heeft een fluwelen aanname, denkt vooruit en leidt zelden of de nooit balverlies. Kortom, Klaassen heeft alle kwaliteiten om als centrale middenvelder uit de voeten te kunnen. Bovendien snapt Klaassen het Ajax spelletje als geen ander, de geboren Hilversummer speelt al sinds de E jeugd bij Ajax per slot van rekening. En in zijn schaduw heeft Ajax ook al een opvolger in Riedewald.

Het enige dat Ajax inlevert is zijn scorend vermogen en aanhoudende gevaar in de 16. Maar er loopt ook nog ene Lasse Schöne die ook uitstekend op de positie van Klaassen uit de voeten kan. Schöne is lang niet zo gevaarlijk in de 16 en met het hoofd als Klaassen maar is wel heel sterk in de combinatie en heeft natuurlijk een machtig afstandsschot. Bovendien zou dat Ajax de ruimte bieden om weer met twee echte vleugelspelers te gaan spelen. Met Viktor Fischer op de weg terug en de talentvolle vleugelspelers Kishna en El Ghazi toch een aantrekkelijk vooruitzicht. Bovendien heeft Ajax in Lucas Andersen nog een aanvallende middenvelder die graag in het strafschopgebied opduikt.

Ajax heeft die oplossing voor dit seizoen volgens mij dus al gewoon in huis. Er is geen enkele noodzaak om de hoofdprijs te betalen voor modale voetballers van Vitesse (Vejinovic) of Twente (Mokotjo). Er is geen ook geen enkele noodzaak om met gekromde tenen te kijken naar een speler als Zimling. Viergever is en blijft een prima optie voor linksback of centraal achterin... Davey Klaassen kan dit Ajax verlossen van de vraag wie toch het spel moet maken. En als Ajax toch een houthakker nodig heeft kan Deen nummer zoveel Zimling altijd nog even de messen slijpen voor wat beulswerk. Maar met Davey Klaassen krijgt Ajax wat het zo hard nodig heeft: namelijk een verzorgde en aanvallend ingestelde opbouw. Maar dat is logisch.

Ons logo

24 jaar geleden moest het Ajax logo wijken. In eind jaren '80 besloten de toenmalige topmensen van Ajax dat de club moest moderniseren. Op veel vlakken hadden ze gelijk. Ajax speelde bijvoorbeeld haar wedstrijden in De Meer en het Olympisch Stadion en had een relatief bewogen en onsuccesvolle periode achter de rug. Er moest een nieuw stadion komen, sportief werd de goede weg ingeslagen maar men besloot ook tot het ontwerpen van een nieuw logo.

Verschillende drogredenen werden aangevoerd om het verdrijven van het 90 jaar oude logo goed te praten. Het zou op afstand moeilijk te zien zijn en het was verouderd en dus kwam er een kek gestyleerd logo bestaande uit 11 lijnen die samen wat weg hadden van de mythologische Griekse held die tot dan toe synoniem was met de club. Van meet af aan waren de fans er niet gelukkig mee maar er viel niet over te praten, een nieuw logo tegen wil en dank. Salliant detail was overigens dat Ajax de rechten op de oude beeltenis niet bezat en op de nieuwe natuurlijk wel... kortom, het had waarschijnlijk niet zo heel veel te maken met de ouderdom of herkenbaarheid.

Ondertussen houdt de kritiek vanaf de tribunes aan. Jaar na jaar zijn er wel acties van en door de verschillende supportersgroepen om het oude logo weer terug te laten keren. Ajax lijkt sinds een paar jaar ook meer gevoelig voor deze roep. Het oude logo deed z'n rentree op officiële kleding en zelfs, weliswaar op zeer bescheide wijze vergezeld door alle voormalige logo's, op de wedstrijdkleding. Maar voor velen is het niet voldoende, alleen de volledige rehabilitatie van het oude logo is voldoende.

Net als bij de invoer van nieuwe logo rust de roep om het oude logo toch voornamelijk op zeer oppervlakkige redenen. Uiteindelijk gaat het eigenlijk slecht om één echte reden. Emotie. Misschien wel de belangrijkste reden. Emotie is de reden waarom elke wedstrijd weer ruim 50.000 mensen de tribunes bevolken. Emotie is de reden dat mensen artikelen van Ajax kopen, bladen lezen, websites openen en op allerlei manieren hun liefde voor de club tot uiting brengen. Mensen komen naar Ajax voor het voetbal maar ze blijven fan vanwege de emotie die Ajax oproept. En ondanks dat het al weer 24 jaar geleden is, blijft juist het oude logo die emotie vertolken.

Geef Ajax z'n gezicht terug. Geef ons het logo dat past bij de emotie. Geef ons het oude logo. Het echte logo. Het enige logo. Ons logo.